مایلی سایرس همیشه یکی از غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین چهره‌ها روی فرش قرمز بوده است؛ از مدل موهای جسورانه و حجم‌های اغراق‌شده گرفته تا رنگ‌های فانتزی و هایلایت‌های Y2K که چند سالی است دوباره مد شده‌اند. اما در مراسم اسکار ۲۰۲۵، او سراغ چیزی رفت که تقریباً هیچ‌کس انتظارش را نداشت؛ نه تغییر رنگ مو، نه کوتاهی رادیکال، بلکه ابروهای کاملاً دکلره‌شده که هویت ظاهری او را به شکل چشمگیری تغییر دادند و همه را شگفت‌زده کردند.
سایرس که قرار بود در این مراسم به‌عنوان یکی از ارائه‌دهندگان روی صحنه برود، با استایلی ظاهر شد که ترکیبی از جذابیت کلاسیک هالیوودی و جسارت پانک دههٔ ۸۰ بود. با اینکه لباس مشکی براق، گوشواره‌های الماسی و موج‌های پرزرق‌وبرق موهایش نگاه‌ها را به خود جلب می‌کردند، اما هیچ‌چیز به اندازهٔ ابروهای بسیار روشن‌شده‌اش خبرساز نشد. ابروهایی که همیشه تیره و مشخص بودند و به استایل طبیعی و امضای چهرهٔ او تعلق داشتند، این بار چند درجه روشن شده بودند تا حدی که تقریباً در نورهای صحنه محو می‌شدند. نه کاملاً پلاتینی و نه سفید، بلکه یک بلوند بسیار کم‌رنگ که با هایلایت‌های روشن لابه‌لای موهایش هم‌خوانی جالبی پیدا کرده بود.
باب رسین، آرایشگر شناخته‌شده و قدیمی مایلی سایرس، برای این مراسم الهام را از ترکیبی از شخصیت کارتونی معروف جسیکا ربیت و مدل افسانه‌ای دههٔ ۷۰، جری هال گرفته بود؛ دو تصویری که هردو نمایانگر اغوا، حجم، و موج‌های کلاسیک و ماندگار هستند. رسین کار خود را با موس حجم‌دهندهٔ Nexxus Volumizing Foam روی موهای مرطوب سایرس آغاز کرد تا ریشه‌ها را تقویت کند و به موها تیپ و ایستایی اولیه بدهد. سپس از تکنیک مخصوص خودش با عنوان «سشوار کانورتیبل» استفاده کرد؛ روشی که حرکت باد روی موهای کسی که در یک خودروی روباز نشسته را شبیه‌سازی می‌کند و به خصلت طبیعی، آزاد و پرحجم مو کمک می‌کند. این روش باعث شد موها بدون اینکه خشک و سخت به نظر برسند، فرم‌پذیر و پرحالت باقی بمانند.
پس از خشک‌کردن کامل، رسین به سراغ اسپری نگه‌دارندهٔ متوسط Nexxus Medium Hold Hairspray XXL رفت تا پایه‌ای برای فرهای بزرگ و براق ایجاد کند. سپس با دقت شروع به فر کردن موها کرد؛ نه آن فرهای کاملاً منظم و شبیه‌به بابلیس‌های کلاسیک، بلکه موج‌هایی نرم و آزاد که حالتی طبیعی‌تر و مدرن‌تر داشتند، انگار که سایرس خودش با دست زیر فرها رفته و آن‌ها را باز کرده است. چتری‌ها به سبک مرلین مونرو فرم داده شدند؛ کمی پوش داده شده، با قوس مشخص و موجی که هم لطافت داشت و هم جسارت. برای پایان کار، چند قطره از Ultra Lightweight Hair Oil را روی طول موها زد تا درخشش لازم برای صحنهٔ اسکار را فراهم کند، بدون اینکه موها چرب به نظر برسند.
لباس سایرس نیز مکمل این استایل بود: یک لباس مشکی یقه‌بسته با ریزه‌کاری‌های مرواریدی و درخشش کنترل‌شده که به‌نوعی ادای احترامی به جذابیتِ زنانهٔ دههٔ ۷۰ و ۸۰ بود. گوشواره‌های الماسی آویزان، گردن او را کشیده‌تر و چهره‌اش را بازتر نشان می‌دادند، به‌خصوص با ابروهایی که حالا محو شده بودند و تمرکز بیشتری روی چشم‌ها ایجاد می‌کردند.
از آنجایی که ابروها این‌چنین بیانیهٔ اصلی ظاهر او بودند، بقیهٔ آرایش صورت بسیار ملایم، درخشان و تکمیل‌کننده انتخاب شده بود. پوست او با یک فینیش برنزی-گلیوی خیره‌کننده کار شده بود؛ گونه‌ها به‌طور ماهرانه‌ای کانتور و هایلایت شده بودند تا ساختار صورتش برجسته‌تر شود. لب‌ها نیز با رنگ هلوییِ دخترانه‌ای تکمیل شده بودند که بدون رقابت با ابروها یا موها، ظرافتی ملایم به چهره می‌داد. چشم‌ها هم گرچه غلیظ نبودند، اما با سایه‌ای گرم و ریملی مشکی، تمرکز ظریف اما مؤثری داشتند—خصوصاً حالا که ابروها بار بصری چهره را سبک‌تر کرده بودند.
مایلی سایرس همیشه به‌عنوان فردی شناخته شده که در موسیقی، استایل و زیبایی، مرزها را جابه‌جا می‌کند و ترسی از تجربه‌های غیرمنتظره ندارد. بنابراین در واقع نباید شگفت‌زده شد که او چنین تغییری را برای بزرگ‌ترین شب صنعت سینما انتخاب کرده است، اما از طرفی، انتخاب ابروهای دکلره‌شده برای فرش قرمز اسکار—جایی که بیشتر ستاره‌ها به سمت کلاسیک و امن می‌روند—جرئتی می‌طلبد که فقط از او برمی‌آید.
حالا سؤال اینجاست: آیا این ابروهای روشن قرار است بعد از اسکار هم همراه او بمانند یا همان‌قدر که ناگهانی آمدند، همان‌قدر هم زود ناپدید می‌شوند؟ با شناختی که از سایرس داریم، هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست. شاید این آغاز دورهٔ جدیدی در استایل او باشد، شاید هم تنها یک حرکت جسورانهٔ تک‌شبی. اما یک چیز قطعی است: ما کاملاً طرفدارش هستیم!
.png)
الآن می‌بینی‌شان، الآن نه!
مایلی سایرس همیشه یکی از غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین چهره‌ها روی فرش قرمز بوده است؛ از مدل موهای جسورانه و حجم‌های اغراق‌شده گرفته تا رنگ‌های فانتزی و هایلایت‌های Y2K که چند سالی است دوباره مد شده‌اند. اما در مراسم اسکار ۲۰۲۵، او سراغ چیزی رفت که تقریباً هیچ‌کس انتظارش را نداشت؛ نه تغییر رنگ مو، نه کوتاهی رادیکال، بلکه ابروهای کاملاً دکلره‌شده که هویت ظاهری او را به شکل چشمگیری تغییر دادند و همه را شگفت‌زده کردند.
سایرس که قرار بود در این مراسم به‌عنوان یکی از ارائه‌دهندگان روی صحنه برود، با استایلی ظاهر شد که ترکیبی از جذابیت کلاسیک هالیوودی و جسارت پانک دههٔ ۸۰ بود. با اینکه لباس مشکی براق، گوشواره‌های الماسی و موج‌های پرزرق‌وبرق موهایش نگاه‌ها را به خود جلب می‌کردند، اما هیچ‌چیز به اندازهٔ ابروهای بسیار روشن‌شده‌اش خبرساز نشد. ابروهایی که همیشه تیره و مشخص بودند و به استایل طبیعی و امضای چهرهٔ او تعلق داشتند، این بار چند درجه روشن شده بودند تا حدی که تقریباً در نورهای صحنه محو می‌شدند. نه کاملاً پلاتینی و نه سفید، بلکه یک بلوند بسیار کم‌رنگ که با هایلایت‌های روشن لابه‌لای موهایش هم‌خوانی جالبی پیدا کرده بود.
باب رسین، آرایشگر شناخته‌شده و قدیمی مایلی سایرس، برای این مراسم الهام را از ترکیبی از شخصیت کارتونی معروف جسیکا ربیت و مدل افسانه‌ای دههٔ ۷۰، جری هال گرفته بود؛ دو تصویری که هردو نمایانگر اغوا، حجم، و موج‌های کلاسیک و ماندگار هستند. رسین کار خود را با موس حجم‌دهندهٔ Nexxus Volumizing Foam روی موهای مرطوب سایرس آغاز کرد تا ریشه‌ها را تقویت کند و به موها تیپ و ایستایی اولیه بدهد. سپس از تکنیک مخصوص خودش با عنوان «سشوار کانورتیبل» استفاده کرد؛ روشی که حرکت باد روی موهای کسی که در یک خودروی روباز نشسته را شبیه‌سازی می‌کند و به خصلت طبیعی، آزاد و پرحجم مو کمک می‌کند. این روش باعث شد موها بدون اینکه خشک و سخت به نظر برسند، فرم‌پذیر و پرحالت باقی بمانند.
پس از خشک‌کردن کامل، رسین به سراغ اسپری نگه‌دارندهٔ متوسط Nexxus Medium Hold Hairspray XXL رفت تا پایه‌ای برای فرهای بزرگ و براق ایجاد کند. سپس با دقت شروع به فر کردن موها کرد؛ نه آن فرهای کاملاً منظم و شبیه‌به بابلیس‌های کلاسیک، بلکه موج‌هایی نرم و آزاد که حالتی طبیعی‌تر و مدرن‌تر داشتند، انگار که سایرس خودش با دست زیر فرها رفته و آن‌ها را باز کرده است. چتری‌ها به سبک مرلین مونرو فرم داده شدند؛ کمی پوش داده شده، با قوس مشخص و موجی که هم لطافت داشت و هم جسارت. برای پایان کار، چند قطره از Ultra Lightweight Hair Oil را روی طول موها زد تا درخشش لازم برای صحنهٔ اسکار را فراهم کند، بدون اینکه موها چرب به نظر برسند.
لباس سایرس نیز مکمل این استایل بود: یک لباس مشکی یقه‌بسته با ریزه‌کاری‌های مرواریدی و درخشش کنترل‌شده که به‌نوعی ادای احترامی به جذابیتِ زنانهٔ دههٔ ۷۰ و ۸۰ بود. گوشواره‌های الماسی آویزان، گردن او را کشیده‌تر و چهره‌اش را بازتر نشان می‌دادند، به‌خصوص با ابروهایی که حالا محو شده بودند و تمرکز بیشتری روی چشم‌ها ایجاد می‌کردند.
از آنجایی که ابروها این‌چنین بیانیهٔ اصلی ظاهر او بودند، بقیهٔ آرایش صورت بسیار ملایم، درخشان و تکمیل‌کننده انتخاب شده بود. پوست او با یک فینیش برنزی-گلیوی خیره‌کننده کار شده بود؛ گونه‌ها به‌طور ماهرانه‌ای کانتور و هایلایت شده بودند تا ساختار صورتش برجسته‌تر شود. لب‌ها نیز با رنگ هلوییِ دخترانه‌ای تکمیل شده بودند که بدون رقابت با ابروها یا موها، ظرافتی ملایم به چهره می‌داد. چشم‌ها هم گرچه غلیظ نبودند، اما با سایه‌ای گرم و ریملی مشکی، تمرکز ظریف اما مؤثری داشتند—خصوصاً حالا که ابروها بار بصری چهره را سبک‌تر کرده بودند.
مایلی سایرس همیشه به‌عنوان فردی شناخته شده که در موسیقی، استایل و زیبایی، مرزها را جابه‌جا می‌کند و ترسی از تجربه‌های غیرمنتظره ندارد. بنابراین در واقع نباید شگفت‌زده شد که او چنین تغییری را برای بزرگ‌ترین شب صنعت سینما انتخاب کرده است، اما از طرفی، انتخاب ابروهای دکلره‌شده برای فرش قرمز اسکار—جایی که بیشتر ستاره‌ها به سمت کلاسیک و امن می‌روند—جرئتی می‌طلبد که فقط از او برمی‌آید.
حالا سؤال اینجاست: آیا این ابروهای روشن قرار است بعد از اسکار هم همراه او بمانند یا همان‌قدر که ناگهانی آمدند، همان‌قدر هم زود ناپدید می‌شوند؟ با شناختی که از سایرس داریم، هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست. شاید این آغاز دورهٔ جدیدی در استایل او باشد، شاید هم تنها یک حرکت جسورانهٔ تک‌شبی. اما یک چیز قطعی است: ما کاملاً طرفدارش هستیم!
ترجمه از allure