تعرفهها دوباره به یکی از داغترین بحثهای اقتصادی و سیاسی تبدیل شدهاند؛ سازوکاری که در گذشته میتوانست جرقهٔ یک انقلاب باشد و امروز هم میتواند سبد خرید مصرفکنندگان را زیر و رو کند. شاید دیگر نیازی نباشد بطریهای سرمهای کرهایتان را مثل دوران مالیات چای به آب بریزید، اما واقعیت این است که احساسات مصرفکنندگان، تولیدکنندگان و بازار مالی در حال شعلهور شدن است. با گسترش سیاستهای تعرفهای جدید در آمریکا، پرسش اصلی این است: مصرفکنندگان محصولات زیبایی تا چه حد باید منتظر افزایش قیمت باشند؟
تعرفهها؛ ابزار اقتصادی یا فشار سیاسی؟
تعرفه اساساً مالیاتی بر کالاهای وارداتی است، اما در عمل، چیزی فراتر از آن است: ابزاری برای شکل دادن به روابط سیاسی و اقتصادی. در دهههای اخیر، آمریکا بارها به تعرفهها متوسل شده است، اما آنچه در سالهای اخیر مشاهده میکنیم، ابعادی کمسابقه دارد. در دولت قبلی، میلیاردها دلار از واردات – بهویژه از چین – مشمول تعرفه شدند. در سیاستهای جدید، این ارقام حتی جسورانهتر شدهاند: تعرفهٔ پایهٔ ۱۰ درصدی بر همهٔ واردات، و تعرفههای ۲۰ تا ۴۶ درصدی بر کشورهای مختلف از جمله چین، ویتنام، هند، کره جنوبی و اتحادیه اروپا.
این اعداد برای اقتصاد جهانیِ درهمتنیده بهمعنی موجی از تغییرات هستند؛ تغییری که دیر یا زود مصرفکننده نهایی نیز آن را در قیمت کرم، شامپو، لوازم آرایش و حتی بستهبندی محصولات احساس خواهد کرد.
چرا تعرفهها برای مصرفکنندگان مهماند؟
زیرا افزایش هزینهٔ واردات معمولاً یعنی افزایش هزینهٔ تمامشده. شرکتها سه راه دارند:
مذاکره با تأمینکنندگان خارجی برای کاهش قیمت که معمولاً بهخاطر هزینهٔ واقعی تولید بینتیجه میماند.
تحمل بخشی از هزینه که برای برندهای کوچک دشوارتر است.
انتقال هزینه به مصرفکننده که در نهایت محتملترین سناریوست.
طبق ارزیابی اقتصاددانان، وقتی تعرفه مثلاً ۲۰ درصد افزایش یابد، قیمت محصول نیز غالباً تقریباً به همان میزان بالا میرود. یعنی اگر کرم ۶۰ دلاری از اروپا وارد میکنید، باید انتظار ۷۲ دلار را داشته باشید.
چرا افزایش قیمت فقط شامل کالاهای وارداتی نمیشود؟
یکی از نکات کمتر دیدهشده در بحث تعرفهها این است که بسیاری از محصولات «فقط از نظر ظاهری» آمریکاییاند. یک کرم مرطوبکننده که در آمریکا تولید شده، ممکن است:
مواد اولیهاش از فیلیپین آمده باشد
بستهبندیاش در چین ساخته شده باشد
درب ظرفش از کره
اسانسش از فرانسه
بنابراین حتی تولیدکنندگان داخلی نیز از افزایش تعرفه بر اجزای زنجیرهٔ تأمین در امان نیستند.
علاوه بر آن، وقتی قیمت کالاهای خارجی افزایش مییابد، تولیدکنندگان داخلی هم معمولاً قیمتها را بالا میبرند؛ زیرا کالاهایشان در مقایسه «ارزانتر» به نظر میرسد. این همان اتفاقی است که پیشتر در بازار لوازم خانگی افتاد.
کدام بخشهای صنعت زیبایی بیشتر آسیب میبینند؟
۱. مواد اولیهٔ گیاهی و طبیعی
بسیاری از مواد پرکاربرد مانند روغن نارگیل، پالم، شیباتر و برخی عصارههای گیاهی اصلاً در آمریکا تولید نمیشوند. هر نوع افزایش تعرفه بر کشورهایی که این مواد از آنها میآیند، فوراً قیمت محصولات مرتبط را بالا میبرد.
۲. مواد اختصاصی و پتنتشده
وقتی یک برند از یک مادهٔ تخصصی ساخت اروپا یا ژاپن استفاده میکند، جایگزین ساخت داخل ندارد. بنابراین:
یا باید هزینهٔ بیشتر بپردازد
یا باید فرمول محصول را تغییر دهد – که مصرفکننده احتمالاً آن را متوجه خواهد شد.
۳. بستهبندی
جایی که ضربه اصلی وارد میشود. بخش عمدهٔ بستهبندیهای:
شیشهای
پمپی
پلاستیکی
لوکس و فانتزی
در چین تولید میشود. و بستهبندی گاهی تا ۴۰٪ قیمت تمامشدهٔ یک محصول زیبایی را تشکیل میدهد. تعرفههای ۳۴ تا ۶۰ درصدی بر چین، یعنی افزایش شدید هزینهها.
کسبوکارهای کوچک؛ اولین قربانیان
برندهای کوچک نه توان مذاکره دارند، نه امکانات انتقال تولید. در حالی که غولهایی مثل L’Oréal یا Estée Lauder میتوانند:
از وکلای تجاری
لابیگری سیاسی
قراردادهای کلان
و تغییرات گسترده در زنجیرهٔ تأمین
استفاده کنند، یک برند کوچک ممکن است مجبور شود:
قیمتش را افزایش دهد
محصول را متوقف کند
یا کیفیت را پایین بیاورد
تغییرات چگونه و چه زمانی به مصرفکننده میرسند؟
پاسخ: هم فوری و هم تدریجی.
اگر شرکتها انتظار کمبود داشته باشند، ممکن است بلافاصله قیمتها را بالا ببرند.
اگر محصول در انبار موجود باشد، تأثیر تعرفه ممکن است چند ماه بعد ظاهر شود.
در نهایت، تقریباً همیشه در بلندمدت قیمت افزایش مییابد.
چه واکنشهایی از سوی شرکتها انتظار میرود؟
۱. انتقال تولید از چین به کشورهایی مثل ویتنام، کره یا مالزی این روند همین حالا هم شروع شده است.
تغییر فرمول محصولات تا مواد ارزانتر استفاده کنند.
کوچکسازی بستهبندی (Shrinkflation) شاید حجم کرم کمتر شود، شاید اپلیکاتور کوچکتر شود، شاید مواد گران کمتر استفاده شوند.
تولید مشترک با کارخانههای آمریکایی خصوصاً در حوزهٔ K-Beauty.
انتقال تولید کامل به کشورهای دیگر مثلاً ساخت کامل محصول در کره و ورود به آمریکا بهصورت یک محصول نهایی و نه قطعهقطعه – که تعرفه کمتری دارد.
آیا مصرفکنندگان رفتار خود را تغییر میدهند؟
برخی بله. برخی نه.
بسیاری از مصرفکنندگان همچنان محصولی را که دوست دارند میخرند حتی اگر کمی گران شود.
اما در حوزههایی مثل عطر لوکس یا اسکنکِر با مواد کمیاب، افزایش ۲۰ تا ۳۰ درصدی میتواند مشتریان را به سمت برندهای ارزانتر هدایت کند.
در مورد K-Beauty، کارشناسان معتقدند که حتی با افزایش قیمت، همچنان نسبت به برندهای اروپایی یا آمریکایی گزینهٔ «مقرونبهصرفه اما با کیفیت بالا» باقی میماند.
تأثیر تعرفهها بر تجارت جهانی زیبایی
این موضوع فقط مسئلهٔ واردات نیست. اگر آمریکا برای مثال محصولات زیبایی فرانسوی را گران کند، فرانسه یا اتحادیه اروپا نیز میتوانند در پاسخ تعرفههایی روی واردات آمریکا اعمال کنند. فرانسه بزرگترین خریدار محصولات زیبایی آمریکاست؛ بنابراین تلافی آنها میتواند به صادرات آمریکا ضربه بزند.
بهعبارت دیگر: تعرفهها ممکن است مصرفکنندهٔ داخلی را تحت فشار بگذارد و همزمان فروش خارجی شرکتهای آمریکایی را هم کاهش دهد.
در نهایت چه چیزی در انتظار مصرفکنندگان محصولات زیبایی است؟
قیمتها بالا میروند
برخی محصولات تغییر فرمول میدهند
بستهبندیها جایگزین ارزانتر میشوند
brand loyalty یا وفاداری به برند تحت تأثیر قرار میگیرد
تنوع محصولات ممکن است کمتر شود
و بازار به سمت تولیدکنندگان داخلی و آسیای جنوب شرقی متمایل خواهد شد
اما آنچه مسلم است این است که دوران جدیدی در صنعت زیبایی آغاز شده—دورانی که در آن سیاست، اقتصاد و مراقبت شخصی بیش از همیشه به هم گره خوردهاند.
تعرفهها دوباره به یکی از داغترین بحثهای اقتصادی و سیاسی تبدیل شدهاند؛ سازوکاری که در گذشته میتوانست جرقهٔ یک انقلاب باشد و امروز هم میتواند سبد خرید مصرفکنندگان را زیر و رو کند. شاید دیگر نیازی نباشد بطریهای سرمهای کرهایتان را مثل دوران مالیات چای به آب بریزید، اما واقعیت این است که احساسات مصرفکنندگان، تولیدکنندگان و بازار مالی در حال شعلهور شدن است. با گسترش سیاستهای تعرفهای جدید در آمریکا، پرسش اصلی این است: مصرفکنندگان محصولات زیبایی تا چه حد باید منتظر افزایش قیمت باشند؟
تعرفهها؛ ابزار اقتصادی یا فشار سیاسی؟
تعرفه اساساً مالیاتی بر کالاهای وارداتی است، اما در عمل، چیزی فراتر از آن است: ابزاری برای شکل دادن به روابط سیاسی و اقتصادی. در دهههای اخیر، آمریکا بارها به تعرفهها متوسل شده است، اما آنچه در سالهای اخیر مشاهده میکنیم، ابعادی کمسابقه دارد. در دولت قبلی، میلیاردها دلار از واردات – بهویژه از چین – مشمول تعرفه شدند. در سیاستهای جدید، این ارقام حتی جسورانهتر شدهاند: تعرفهٔ پایهٔ ۱۰ درصدی بر همهٔ واردات، و تعرفههای ۲۰ تا ۴۶ درصدی بر کشورهای مختلف از جمله چین، ویتنام، هند، کره جنوبی و اتحادیه اروپا.
این اعداد برای اقتصاد جهانیِ درهمتنیده بهمعنی موجی از تغییرات هستند؛ تغییری که دیر یا زود مصرفکننده نهایی نیز آن را در قیمت کرم، شامپو، لوازم آرایش و حتی بستهبندی محصولات احساس خواهد کرد.
چرا تعرفهها برای مصرفکنندگان مهماند؟
زیرا افزایش هزینهٔ واردات معمولاً یعنی افزایش هزینهٔ تمامشده. شرکتها سه راه دارند:
مذاکره با تأمینکنندگان خارجی برای کاهش قیمت
که معمولاً بهخاطر هزینهٔ واقعی تولید بینتیجه میماند.
تحمل بخشی از هزینه
که برای برندهای کوچک دشوارتر است.
انتقال هزینه به مصرفکننده
که در نهایت محتملترین سناریوست.
طبق ارزیابی اقتصاددانان، وقتی تعرفه مثلاً ۲۰ درصد افزایش یابد، قیمت محصول نیز غالباً تقریباً به همان میزان بالا میرود. یعنی اگر کرم ۶۰ دلاری از اروپا وارد میکنید، باید انتظار ۷۲ دلار را داشته باشید.
چرا افزایش قیمت فقط شامل کالاهای وارداتی نمیشود؟
یکی از نکات کمتر دیدهشده در بحث تعرفهها این است که بسیاری از محصولات «فقط از نظر ظاهری» آمریکاییاند.
یک کرم مرطوبکننده که در آمریکا تولید شده، ممکن است:
مواد اولیهاش از فیلیپین آمده باشد
بستهبندیاش در چین ساخته شده باشد
درب ظرفش از کره
اسانسش از فرانسه
بنابراین حتی تولیدکنندگان داخلی نیز از افزایش تعرفه بر اجزای زنجیرهٔ تأمین در امان نیستند.
علاوه بر آن، وقتی قیمت کالاهای خارجی افزایش مییابد، تولیدکنندگان داخلی هم معمولاً قیمتها را بالا میبرند؛ زیرا کالاهایشان در مقایسه «ارزانتر» به نظر میرسد. این همان اتفاقی است که پیشتر در بازار لوازم خانگی افتاد.
کدام بخشهای صنعت زیبایی بیشتر آسیب میبینند؟
۱. مواد اولیهٔ گیاهی و طبیعی
بسیاری از مواد پرکاربرد مانند روغن نارگیل، پالم، شیباتر و برخی عصارههای گیاهی اصلاً در آمریکا تولید نمیشوند. هر نوع افزایش تعرفه بر کشورهایی که این مواد از آنها میآیند، فوراً قیمت محصولات مرتبط را بالا میبرد.
۲. مواد اختصاصی و پتنتشده
وقتی یک برند از یک مادهٔ تخصصی ساخت اروپا یا ژاپن استفاده میکند، جایگزین ساخت داخل ندارد. بنابراین:
یا باید هزینهٔ بیشتر بپردازد
یا باید فرمول محصول را تغییر دهد – که مصرفکننده احتمالاً آن را متوجه خواهد شد.
۳. بستهبندی
جایی که ضربه اصلی وارد میشود.
بخش عمدهٔ بستهبندیهای:
شیشهای
پمپی
پلاستیکی
لوکس و فانتزی
در چین تولید میشود. و بستهبندی گاهی تا ۴۰٪ قیمت تمامشدهٔ یک محصول زیبایی را تشکیل میدهد. تعرفههای ۳۴ تا ۶۰ درصدی بر چین، یعنی افزایش شدید هزینهها.
کسبوکارهای کوچک؛ اولین قربانیان
برندهای کوچک نه توان مذاکره دارند، نه امکانات انتقال تولید. در حالی که غولهایی مثل L’Oréal یا Estée Lauder میتوانند:
از وکلای تجاری
لابیگری سیاسی
قراردادهای کلان
و تغییرات گسترده در زنجیرهٔ تأمین
استفاده کنند، یک برند کوچک ممکن است مجبور شود:
قیمتش را افزایش دهد
محصول را متوقف کند
یا کیفیت را پایین بیاورد
تغییرات چگونه و چه زمانی به مصرفکننده میرسند؟
پاسخ: هم فوری و هم تدریجی.
اگر شرکتها انتظار کمبود داشته باشند، ممکن است بلافاصله قیمتها را بالا ببرند.
اگر محصول در انبار موجود باشد، تأثیر تعرفه ممکن است چند ماه بعد ظاهر شود.
در نهایت، تقریباً همیشه در بلندمدت قیمت افزایش مییابد.
چه واکنشهایی از سوی شرکتها انتظار میرود؟
۱. انتقال تولید از چین به کشورهایی مثل ویتنام، کره یا مالزی
این روند همین حالا هم شروع شده است.
تغییر فرمول محصولات
تا مواد ارزانتر استفاده کنند.
کوچکسازی بستهبندی (Shrinkflation)
شاید حجم کرم کمتر شود، شاید اپلیکاتور کوچکتر شود، شاید مواد گران کمتر استفاده شوند.
تولید مشترک با کارخانههای آمریکایی
خصوصاً در حوزهٔ K-Beauty.
انتقال تولید کامل به کشورهای دیگر
مثلاً ساخت کامل محصول در کره و ورود به آمریکا بهصورت یک محصول نهایی و نه قطعهقطعه – که تعرفه کمتری دارد.
آیا مصرفکنندگان رفتار خود را تغییر میدهند؟
برخی بله. برخی نه.
بسیاری از مصرفکنندگان همچنان محصولی را که دوست دارند میخرند حتی اگر کمی گران شود.
اما در حوزههایی مثل عطر لوکس یا اسکنکِر با مواد کمیاب، افزایش ۲۰ تا ۳۰ درصدی میتواند مشتریان را به سمت برندهای ارزانتر هدایت کند.
در مورد K-Beauty، کارشناسان معتقدند که حتی با افزایش قیمت، همچنان نسبت به برندهای اروپایی یا آمریکایی گزینهٔ «مقرونبهصرفه اما با کیفیت بالا» باقی میماند.
تأثیر تعرفهها بر تجارت جهانی زیبایی
این موضوع فقط مسئلهٔ واردات نیست. اگر آمریکا برای مثال محصولات زیبایی فرانسوی را گران کند، فرانسه یا اتحادیه اروپا نیز میتوانند در پاسخ تعرفههایی روی واردات آمریکا اعمال کنند.
فرانسه بزرگترین خریدار محصولات زیبایی آمریکاست؛ بنابراین تلافی آنها میتواند به صادرات آمریکا ضربه بزند.
بهعبارت دیگر:
تعرفهها ممکن است مصرفکنندهٔ داخلی را تحت فشار بگذارد و همزمان فروش خارجی شرکتهای آمریکایی را هم کاهش دهد.
در نهایت چه چیزی در انتظار مصرفکنندگان محصولات زیبایی است؟
قیمتها بالا میروند
برخی محصولات تغییر فرمول میدهند
بستهبندیها جایگزین ارزانتر میشوند
brand loyalty یا وفاداری به برند تحت تأثیر قرار میگیرد
تنوع محصولات ممکن است کمتر شود
و بازار به سمت تولیدکنندگان داخلی و آسیای جنوب شرقی متمایل خواهد شد
اما آنچه مسلم است این است که دوران جدیدی در صنعت زیبایی آغاز شده—دورانی که در آن سیاست، اقتصاد و مراقبت شخصی بیش از همیشه به هم گره خوردهاند.
ترجمه از Allure