ممنوعیت پیشنهادی نیویورک برای برخی مواد آرایشی چه معنایی برای محصولات زیبایی شما دارد؟
ممنوعیت پیشنهادی نیویورک برای برخی مواد آرایشی چه معنایی برای محصولات زیبایی شما دارد؟
20 آبان 1404
پاسخ ها
یک طرح قانونی جدید در ایالت نیویورک می‌تواند تغییرات قابل‌توجهی در محصولاتی که هر روز استفاده می‌کنید—including ریمل مشکی محبوب شما—ایجاد کند. این طرح با نام A2054 یا «قانون عدالت زیبایی» در مرحله بررسی کمیته قانون‌گذاری است. در صورت تصویب، استفاده از برخی مواد—از جمله پارابن‌ها، فرمالدهید و یک رنگ‌دانهٔ خاص که اغلب در ریمل و خط چشم استفاده می‌شود—را ممنوع خواهد کرد.
در متن طرح آمده است: «هزاران ماده شیمیایی در محصولات آرایشی و مراقبت شخصی استفاده می‌شوند. برخی از این مواد با آسم، آلرژی، اختلالات هورمونی، مشکلات تکامل عصبی، ناباروری و حتی سرطان مرتبط هستند. قرارگیری در معرض این محصولات معمولاً از نوزادی آغاز می‌شود—با محصولاتی مثل شامپو بچه، لوسیون و کرم پوشک—و در طول عمر ادامه پیدا می‌کند.» این طرح با اشاره به گروه محیط‌زیست (EWG) می‌گوید که زنان به طور متوسط «روزانه 12 محصول مراقبت شخصی استفاده می‌کنند و خود را در معرض 168 ماده شیمیایی قرار می‌دهند.»
در ادامه آمده است که «محدودیت‌های فدرال برای مواد مضّر در محصولات شخصی و آرایشی ناکافی است» و اضافه می‌کند که «سیاست ایالت باید محدود کردن مواد شیمیایی‌ای باشد که ممکن است هنگام تولید، استفاده یا دفع، به سلامت مردم نیویورک آسیب بزنند.»
Kelly Dobos، شیمی‌دان آرایشی و استاد کمکی علوم آرایشی در دانشگاه سینسیناتی، می‌گوید بیشتر مواد ذکر شده در این طرح چندان تعجب‌برانگیز نیستند—و بسیاری از آن‌ها یا دیگر در محصولات استفاده نمی‌شوند یا در حال حذف تدریجی هستند. او اشاره می‌کند که «خیلی خیلی کم» از این مواد در محصولات مراقبت شخصی امروز استفاده می‌شود. «هیچ‌کس برای سرگرمی کادمیم را در یک محصول آرایشی نمی‌گذارد،» او می‌گوید. «آخرین چیزی که می‌خواهیم این است که به مشتری‌هایمان آسیب بزنیم.»
«قرار دادن نام کربن بلک… گمراه‌کننده و مشکل‌ساز است.»
با این حال، یکی از موارد توجه Dobos را جلب کرد: کربن‌بلک. این ماده یک رنگ افزودنی است که در ریمل‌ها و خط‌چشم‌های «مشکی‌ترین مشکی» استفاده می‌شود. به گفته او، کربن‌بلک در دسته رنگ‌های «قابل تأیید» قرار دارد؛ یعنی هر سری تولید باید قبل از فروش به آزمایشگاه FDA ارسال شود تا با مشخصات تعیین‌شده مطابقت داشته باشد. «قرار دادن کربن‌بلک در فهرست… گمراه‌کننده است و واقعاً مشکل ایجاد می‌کند.»
اگر کربن‌بلک ممنوع شود، شرکت‌ها مجبور خواهند شد به‌طور گسترده فرمول محصولات چشم خود را تغییر دهند. «هیچ چیزی نمی‌تواند به همان طیف رنگ بریزد،» او توضیح می‌دهد. «اکسید آهن مشکی کمی متمایل به قرمز یا قهوه‌ای می‌شود و در محصول رفتار متفاوتی دارد.»
شیمی‌دان آرایشی Sherilee Backman نیز اشاره می‌کند که برنزه‌کننده‌های مصنوعی ممکن است تحت تأثیر این طرح قرار گیرند، زیرا DHA (دی‌هیدروکسی‌استون)، ماده فعال ایجادکننده رنگ برنزه، «یک ماده آزادکنندهٔ فرمالدهید است... هر محصولی با DHA همیشه مقداری فرمالدهید خواهد داشت.» لازم به ذکر است که DHA برای استفاده خارجی توسط FDA تأیید شده است.
برخی از این مواد پیش از این نیز مورد بحث قرار گرفته‌اند، از جمله بنزن، یک ماده سرطان‌زا. مقادیر ناچیزی از بنزن در برخی از محصولات محبوب درمان آکنه که حاوی بنزوئیل پراکسید بودند—از جمله Effaclar Duo لا روش‌پوز—یافت شد و به یک فراخوان داوطلبانه منجر شد. بنزن ماده‌ای نیست که عمداً به محصولات افزوده شود؛ معمولاً نتیجه آلودگی فرایند تولید یا تجزیه یک ماده دیگر است.
پارابن‌ها نیز سال‌ها موضوع بحث بوده‌اند. این نگهدارنده‌ها برای جلوگیری از رشد قارچ و کپک استفاده می‌شدند، اما بسیاری از برندها به دلیل نگرانی‌های مربوط به سلامت و تأثیر موج «زیبایی پاک»، آن‌ها را حذف کرده‌اند. (با این حال Backman یادآوری می‌کند که پارابن‌ها به طور طبیعی در بدن نیز یافت می‌شوند و در برخی غذاها هم وجود دارند.)
در سال 2023، FDA ممنوعیت فرمالدهید در محصولات مو—مثل ریلاکس‌کننده‌ها و کراتینه—را پیشنهاد کرد، زیرا استفاده از این محصولات با «اثرات سوء کوتاه‌مدت از جمله واکنش‌های حساسیتی و مشکلات تنفسی، و اثرات سوء بلندمدت مثل افزایش خطر برخی سرطان‌ها» مرتبط شده است. اما این ممنوعیت فعلاً متوقف شده. در اوایل 2024، کالیفرنیا 38 ماده آرایشی را ممنوع کرد، هرچند تنها شش مورد از آن‌ها در محصولات مدرن رایج بودند.
Backman می‌گوید این طرح «به‌درستی برای محافظت از مصرف‌کنندگان—به‌ویژه افرادی که سلامتشان در گذشته نادیده گرفته شده—طراحی شده است.» اما او معتقد است که ممنوع کردن مواد بدون در نظر گرفتن ظرافت «دوز تعیین‌کنندهٔ سمّیت است» درست نیست. «پتانسیل ریسک بسیاری از مواد به‌سادگی قابل توصیف نیست،» او می‌گوید و اضافه می‌کند که بهتر است از دوگانه‌سازی «خوب» یا «بد» دوری کنیم. «باید عواملی مثل میزان استفاده، تعامل با مواد دیگر و قرارگیری تجمعی در معرض آن‌ها را در نظر گرفت.»
او می‌افزاید: «همچنین قبل از وارد کردن چنین طرح‌هایی به چرخه قانون‌گذاری، با شیمی‌دان‌ها مشورت کنید.»
Backman می‌گوید بسیاری از مردم از میزان قرارگیری تجمعی در معرض مواد آگاهی کافی ندارند. برای نمونه، او می‌گوید آنتی‌اکسیدان‌ها و نگهدارنده‌های BHA و BHT که در فهرست قرار گرفته‌اند، در بیکن هم وجود دارند. «این مواد در محصولات خارج از صنعت مراقبت شخصی هم هستند. ما این‌ها را مصرف می‌کنیم.» او معتقد است «آموزش بیشتر و هماهنگی بین صنایع» می‌تواند برای طرح‌هایی مشابه مفید باشد. «همچنین قبل از وارد کردن چنین لوایحی به چرخه قانون‌گذاری، از شیمی‌دان‌ها کمک بگیرید.»
اگر این طرح در نیویورک تصویب شود، شرکت‌ها باید تا سال 2029 محصولاتشان را دوباره فرمولاسیون کنند—فرآیندی پرهزینه که می‌تواند تأثیر گسترده‌ای بر صنعت داشته باشد. Backman می‌گوید: «این یعنی قیمت‌ها قطعاً افزایش می‌یابند.» او توضیح می‌دهد که «انواع آزمایش‌های جدید، آزمایش‌های مجدد و تغییر فرمول وجود دارد که همگی هزینه‌بر هستند. باید تعادلی باشد میان آنچه برای ایمنی بررسی می‌شود و آنچه به‌طور کامل حذف می‌شود. از دید یک شیمی‌دان، ما همیشه راه‌حل پیدا می‌کنیم، اما کار زیادی است—و بسیاری از این مواد پیش‌تر از محصولات حذف شده‌اند.»
شورای محصولات مراقبت شخصی (PCPC) در بیانیه‌ای اعلام کرد که «نگران ممنوعیت پیشنهادی قانون‌گذاران نیویورک برای مواد امن و رایج، از جمله نگهدارنده‌هایی هستیم که به حفظ عمر مفید بسیاری از محصولات آرایشی و مراقبت شخصی مثل ضدآفتاب، آرایش و محصولات بهداشتی کمک می‌کنند.» این شورا افزود که اگر این طرح با همین متن تصویب شود «باعث خروج برندهای معتبر از بازار می‌شود و گزینه‌های مصرف‌کنندگان را محدود می‌کند و به کسب‌وکارهای کوچک لطمه جبران‌ناپذیری وارد می‌کند.» همچنین گفته شد که زنجیره تأمین محصولات آرایشی نیز به‌طور چشمگیری مختل خواهد شد، زیرا حتی کسب‌وکارهایی خارج از نیویورک که به این ایالت محصول می‌فروشند، تحت الزامات جدید قرار می‌گیرند در حالی که باید با قوانین فدرال و بین‌المللی نیز همخوانی داشته باشند. این سازمان اعلام کرده که «به همکاری با قانون‌گذاران نیویورک ادامه خواهد داد تا اصلاحاتی را برای همسو شدن با قوانین اخیر و نزدیک شدن به هماهنگی جهانی در مقررات پیشنهاد دهد.»
.png)
یک طرح قانونی جدید در ایالت نیویورک می‌تواند تغییرات قابل‌توجهی در محصولاتی که هر روز استفاده می‌کنید—including ریمل مشکی محبوب شما—ایجاد کند. این طرح با نام A2054 یا «قانون عدالت زیبایی» در مرحله بررسی کمیته قانون‌گذاری است. در صورت تصویب، استفاده از برخی مواد—از جمله پارابن‌ها، فرمالدهید و یک رنگ‌دانهٔ خاص که اغلب در ریمل و خط چشم استفاده می‌شود—را ممنوع خواهد کرد.
در متن طرح آمده است: «هزاران ماده شیمیایی در محصولات آرایشی و مراقبت شخصی استفاده می‌شوند. برخی از این مواد با آسم، آلرژی، اختلالات هورمونی، مشکلات تکامل عصبی، ناباروری و حتی سرطان مرتبط هستند. قرارگیری در معرض این محصولات معمولاً از نوزادی آغاز می‌شود—با محصولاتی مثل شامپو بچه، لوسیون و کرم پوشک—و در طول عمر ادامه پیدا می‌کند.» این طرح با اشاره به گروه محیط‌زیست (EWG) می‌گوید که زنان به طور متوسط «روزانه 12 محصول مراقبت شخصی استفاده می‌کنند و خود را در معرض 168 ماده شیمیایی قرار می‌دهند.»
در ادامه آمده است که «محدودیت‌های فدرال برای مواد مضّر در محصولات شخصی و آرایشی ناکافی است» و اضافه می‌کند که «سیاست ایالت باید محدود کردن مواد شیمیایی‌ای باشد که ممکن است هنگام تولید، استفاده یا دفع، به سلامت مردم نیویورک آسیب بزنند.»
Kelly Dobos، شیمی‌دان آرایشی و استاد کمکی علوم آرایشی در دانشگاه سینسیناتی، می‌گوید بیشتر مواد ذکر شده در این طرح چندان تعجب‌برانگیز نیستند—و بسیاری از آن‌ها یا دیگر در محصولات استفاده نمی‌شوند یا در حال حذف تدریجی هستند. او اشاره می‌کند که «خیلی خیلی کم» از این مواد در محصولات مراقبت شخصی امروز استفاده می‌شود. «هیچ‌کس برای سرگرمی کادمیم را در یک محصول آرایشی نمی‌گذارد،» او می‌گوید. «آخرین چیزی که می‌خواهیم این است که به مشتری‌هایمان آسیب بزنیم.»
«قرار دادن نام کربن بلک… گمراه‌کننده و مشکل‌ساز است.»
با این حال، یکی از موارد توجه Dobos را جلب کرد: کربن‌بلک. این ماده یک رنگ افزودنی است که در ریمل‌ها و خط‌چشم‌های «مشکی‌ترین مشکی» استفاده می‌شود. به گفته او، کربن‌بلک در دسته رنگ‌های «قابل تأیید» قرار دارد؛ یعنی هر سری تولید باید قبل از فروش به آزمایشگاه FDA ارسال شود تا با مشخصات تعیین‌شده مطابقت داشته باشد. «قرار دادن کربن‌بلک در فهرست… گمراه‌کننده است و واقعاً مشکل ایجاد می‌کند.»
اگر کربن‌بلک ممنوع شود، شرکت‌ها مجبور خواهند شد به‌طور گسترده فرمول محصولات چشم خود را تغییر دهند. «هیچ چیزی نمی‌تواند به همان طیف رنگ بریزد،» او توضیح می‌دهد. «اکسید آهن مشکی کمی متمایل به قرمز یا قهوه‌ای می‌شود و در محصول رفتار متفاوتی دارد.»
شیمی‌دان آرایشی Sherilee Backman نیز اشاره می‌کند که برنزه‌کننده‌های مصنوعی ممکن است تحت تأثیر این طرح قرار گیرند، زیرا DHA (دی‌هیدروکسی‌استون)، ماده فعال ایجادکننده رنگ برنزه، «یک ماده آزادکنندهٔ فرمالدهید است... هر محصولی با DHA همیشه مقداری فرمالدهید خواهد داشت.» لازم به ذکر است که DHA برای استفاده خارجی توسط FDA تأیید شده است.
برخی از این مواد پیش از این نیز مورد بحث قرار گرفته‌اند، از جمله بنزن، یک ماده سرطان‌زا. مقادیر ناچیزی از بنزن در برخی از محصولات محبوب درمان آکنه که حاوی بنزوئیل پراکسید بودند—از جمله Effaclar Duo لا روش‌پوز—یافت شد و به یک فراخوان داوطلبانه منجر شد. بنزن ماده‌ای نیست که عمداً به محصولات افزوده شود؛ معمولاً نتیجه آلودگی فرایند تولید یا تجزیه یک ماده دیگر است.
پارابن‌ها نیز سال‌ها موضوع بحث بوده‌اند. این نگهدارنده‌ها برای جلوگیری از رشد قارچ و کپک استفاده می‌شدند، اما بسیاری از برندها به دلیل نگرانی‌های مربوط به سلامت و تأثیر موج «زیبایی پاک»، آن‌ها را حذف کرده‌اند. (با این حال Backman یادآوری می‌کند که پارابن‌ها به طور طبیعی در بدن نیز یافت می‌شوند و در برخی غذاها هم وجود دارند.)
در سال 2023، FDA ممنوعیت فرمالدهید در محصولات مو—مثل ریلاکس‌کننده‌ها و کراتینه—را پیشنهاد کرد، زیرا استفاده از این محصولات با «اثرات سوء کوتاه‌مدت از جمله واکنش‌های حساسیتی و مشکلات تنفسی، و اثرات سوء بلندمدت مثل افزایش خطر برخی سرطان‌ها» مرتبط شده است. اما این ممنوعیت فعلاً متوقف شده. در اوایل 2024، کالیفرنیا 38 ماده آرایشی را ممنوع کرد، هرچند تنها شش مورد از آن‌ها در محصولات مدرن رایج بودند.
Backman می‌گوید این طرح «به‌درستی برای محافظت از مصرف‌کنندگان—به‌ویژه افرادی که سلامتشان در گذشته نادیده گرفته شده—طراحی شده است.» اما او معتقد است که ممنوع کردن مواد بدون در نظر گرفتن ظرافت «دوز تعیین‌کنندهٔ سمّیت است» درست نیست. «پتانسیل ریسک بسیاری از مواد به‌سادگی قابل توصیف نیست،» او می‌گوید و اضافه می‌کند که بهتر است از دوگانه‌سازی «خوب» یا «بد» دوری کنیم. «باید عواملی مثل میزان استفاده، تعامل با مواد دیگر و قرارگیری تجمعی در معرض آن‌ها را در نظر گرفت.»
او می‌افزاید: «همچنین قبل از وارد کردن چنین طرح‌هایی به چرخه قانون‌گذاری، با شیمی‌دان‌ها مشورت کنید.»
Backman می‌گوید بسیاری از مردم از میزان قرارگیری تجمعی در معرض مواد آگاهی کافی ندارند. برای نمونه، او می‌گوید آنتی‌اکسیدان‌ها و نگهدارنده‌های BHA و BHT که در فهرست قرار گرفته‌اند، در بیکن هم وجود دارند. «این مواد در محصولات خارج از صنعت مراقبت شخصی هم هستند. ما این‌ها را مصرف می‌کنیم.» او معتقد است «آموزش بیشتر و هماهنگی بین صنایع» می‌تواند برای طرح‌هایی مشابه مفید باشد. «همچنین قبل از وارد کردن چنین لوایحی به چرخه قانون‌گذاری، از شیمی‌دان‌ها کمک بگیرید.»
اگر این طرح در نیویورک تصویب شود، شرکت‌ها باید تا سال 2029 محصولاتشان را دوباره فرمولاسیون کنند—فرآیندی پرهزینه که می‌تواند تأثیر گسترده‌ای بر صنعت داشته باشد. Backman می‌گوید: «این یعنی قیمت‌ها قطعاً افزایش می‌یابند.» او توضیح می‌دهد که «انواع آزمایش‌های جدید، آزمایش‌های مجدد و تغییر فرمول وجود دارد که همگی هزینه‌بر هستند. باید تعادلی باشد میان آنچه برای ایمنی بررسی می‌شود و آنچه به‌طور کامل حذف می‌شود. از دید یک شیمی‌دان، ما همیشه راه‌حل پیدا می‌کنیم، اما کار زیادی است—و بسیاری از این مواد پیش‌تر از محصولات حذف شده‌اند.»
شورای محصولات مراقبت شخصی (PCPC) در بیانیه‌ای اعلام کرد که «نگران ممنوعیت پیشنهادی قانون‌گذاران نیویورک برای مواد امن و رایج، از جمله نگهدارنده‌هایی هستیم که به حفظ عمر مفید بسیاری از محصولات آرایشی و مراقبت شخصی مثل ضدآفتاب، آرایش و محصولات بهداشتی کمک می‌کنند.» این شورا افزود که اگر این طرح با همین متن تصویب شود «باعث خروج برندهای معتبر از بازار می‌شود و گزینه‌های مصرف‌کنندگان را محدود می‌کند و به کسب‌وکارهای کوچک لطمه جبران‌ناپذیری وارد می‌کند.» همچنین گفته شد که زنجیره تأمین محصولات آرایشی نیز به‌طور چشمگیری مختل خواهد شد، زیرا حتی کسب‌وکارهایی خارج از نیویورک که به این ایالت محصول می‌فروشند، تحت الزامات جدید قرار می‌گیرند در حالی که باید با قوانین فدرال و بین‌المللی نیز همخوانی داشته باشند. این سازمان اعلام کرده که «به همکاری با قانون‌گذاران نیویورک ادامه خواهد داد تا اصلاحاتی را برای همسو شدن با قوانین اخیر و نزدیک شدن به هماهنگی جهانی در مقررات پیشنهاد دهد.»
ترجمه از allure