مثل اینکه او از صفحات یک کاتالوگ دلینز (Delia's) بیرون آمده باشد.
خواننده‌ی عزیز، نمی‌توانم درباره‌ی جدیدترین استایل سلنا گومز بنویسم بدون اینکه به سن خودم اشاره کنم، که… از سلنا گومز بیشتر است. من چند ماه دیگر ۴۶ ساله می‌شوم، خوب؟ تنها به این دلیل به آن اشاره می‌کنم که باید خودم را به عنوان یک متخصص بی‌چون و چرا در مورد دوران نوجوانی در دهه‌ی ۹۰ معرفی کنم، چون هر چیزی درباره‌ی مو، ناخن، لباس و اکسسوری‌های گومز اساساً دقیقاً همان است که من در ۱۶ سالگی‌ام دوست داشتم.
فکر کردن به اینکه الهام زیبایی و استایل گومز در آخرین پست اینستاگرامش از ۳۰ سال پیش آمده، کمی ناراحتم می‌کند—در ذهن من سال ۱۹۹۵ انگار فقط ۱۰ سال پیش بوده—اما چیزی که مرا ناراحت نمی‌کند، نحوه‌ی اجرای بی‌نقص او از این استایل است. از تجربه‌ی شخصی می‌گویم که او دقیقاً حال و هوای کاتالوگ دلینز اوایل دهه‌ی ۹۰ را با تاپ طرحدار و گردنبندهای چوکر به بهترین شکل بازسازی کرده است.
اما جزئیات زیبایی گومز واقعاً مرا به عقب می‌برد، به طور خاص به مهمانی شب تولد ۱۶ سالگی‌ام، جایی که همه‌ی چهار دوست صمیمی‌ام—و خودم—موهایشان را وسط باز کرده و با گیره‌های بالا بسته بودند، درست همان‌طور که ستاره‌ی اِمیلیا پرز با کلیپ‌های مثلثی سفیدش انجام می‌دهد. آن زمان گیره‌ها و کش‌های رنگی فقط ابزار ساده‌ای برای نظم دادن به موها نبودند؛ آن‌ها نوعی بیان شخصی بودند. اگر گیره‌های درست انتخاب می‌شدند، شما یک دختر با استایل عالی دهه‌ی ۹۰ به نظر می‌رسیدید، و اگر نه، ممکن بود شب را با حس سبک ناکامل و کمی ناامید کننده سپری کنید.
ناخن‌های روشن آبی او هم بسیار حال و هوای میانه‌ی دهه‌ی ۹۰ را دارند و واقعاً برای درک اهمیتشان باید آن زمان را تجربه کرده باشید. اگرچه لاک آبی امروزه چیز عجیب و غریبی نیست، اما دهه‌ی ۹۰ تقریباً اولین زمانی بود که مردم واقعاً با رنگ‌های غیرمعمول لاک آزمایش می‌کردند. بنابراین وقتی با پول کار نیمه‌وقت خود یک لاک آبی می‌خریدید، احساس می‌کردید که یک شورشی واقعی هستید. من هنوز یادم می‌آید که در فروشگاه‌های محلی، فقط چند رنگ خاص وجود داشتند و هر کسی که لاک آبی یا سبز روشن داشت، به نوعی یک پیشگام مد به حساب می‌آمد.
در کنار ناخن و مو، اکسسوری‌ها هم نقش مهمی در این بازسازی دهه‌ی ۹۰ دارند. چوکرها، گوشواره‌های حلقه‌ای بزرگ، و حتی جواهرات پلاستیکی رنگی، همگی جزو آیتم‌های کلاسیک بودند. گومز با دقت این جزئیات را رعایت کرده است و این باعث می‌شود که استایل او حس واقعی آن دوران را منتقل کند، نه صرفاً تقلید از مد روز. حتی نحوه‌ی آرایش او هم تداعی‌کننده‌ی نوجوانان دهه‌ی ۹۰ است: رژ لب ملایم، کمی برق لب و سایه‌های روشن که به جای برجسته کردن، حس طبیعی و کمی خام بودن را حفظ می‌کند.
در کلیپ، گومز دارد یک آهنگ جدید از آلبوم پیش‌رویش با نامزدش بنی بلانکو را هم‌خوانی می‌کند، بنابراین احتمالاً داریم به یک لحظه پشت صحنه از ویدیوی آن تک‌آهنگ نگاه می‌کنیم—و اگر به کلیپی که بلانکو منتشر کرده نگاه کنیم، هم‌بازی بابی گرِیس آبرامز هم در آن حضور دارد. همین نکته نشان می‌دهد که حتی در پروژه‌های حرفه‌ای، گومز به جزئیات کوچک استایل و زیبایی اهمیت می‌دهد.
من شخصاً بی‌صبرانه منتظر هستم ببینم آیا گومز تمام استایل‌های دوران نوجوانی من را به نمایش می‌گذارد یا نه. شاید او تصمیم بگیرد که از تی‌شرت‌های طرحدار با لگ‌های جین، کفش‌های اسپرت رنگی و کلاه‌های کوچک استفاده کند، یا حتی چند استایل دیگر که من فقط در خاطراتم دارم. اما حتی اگر همین تنها استایل باشد، از این ضربه‌ی کوتاه نوستالژی زیبایی واقعاً لذت می‌برم. این نوع لحظات باعث می‌شوند حس کنیم مد و زیبایی، فراتر از زمان، می‌توانند خاطرات ما را زنده کنند.
در نهایت، نمی‌توانم نادیده بگیرم که این بازسازی استایل دهه‌ی ۹۰ توسط سلنا گومز فقط برای طرفداران قدیمی نیست، بلکه نسل جدید هم می‌تواند آن را تحسین کند. وقتی نوجوانان امروز این استایل را می‌بینند، ممکن است فکر کنند چیز تازه و مدرنی است، در حالی که ما که آن دوران را زندگی کرده‌ایم، می‌دانیم چقدر دلنشین و خاطره‌انگیز است. این ترکیب نوستالژی و مدرن، یکی از دلایلی است که سلنا همیشه جذاب و الهام‌بخش باقی می‌ماند.
.png)
مثل اینکه او از صفحات یک کاتالوگ دلینز (Delia's) بیرون آمده باشد.
خواننده‌ی عزیز، نمی‌توانم درباره‌ی جدیدترین استایل سلنا گومز بنویسم بدون اینکه به سن خودم اشاره کنم، که… از سلنا گومز بیشتر است. من چند ماه دیگر ۴۶ ساله می‌شوم، خوب؟ تنها به این دلیل به آن اشاره می‌کنم که باید خودم را به عنوان یک متخصص بی‌چون و چرا در مورد دوران نوجوانی در دهه‌ی ۹۰ معرفی کنم، چون هر چیزی درباره‌ی مو، ناخن، لباس و اکسسوری‌های گومز اساساً دقیقاً همان است که من در ۱۶ سالگی‌ام دوست داشتم.
فکر کردن به اینکه الهام زیبایی و استایل گومز در آخرین پست اینستاگرامش از ۳۰ سال پیش آمده، کمی ناراحتم می‌کند—در ذهن من سال ۱۹۹۵ انگار فقط ۱۰ سال پیش بوده—اما چیزی که مرا ناراحت نمی‌کند، نحوه‌ی اجرای بی‌نقص او از این استایل است. از تجربه‌ی شخصی می‌گویم که او دقیقاً حال و هوای کاتالوگ دلینز اوایل دهه‌ی ۹۰ را با تاپ طرحدار و گردنبندهای چوکر به بهترین شکل بازسازی کرده است.
اما جزئیات زیبایی گومز واقعاً مرا به عقب می‌برد، به طور خاص به مهمانی شب تولد ۱۶ سالگی‌ام، جایی که همه‌ی چهار دوست صمیمی‌ام—و خودم—موهایشان را وسط باز کرده و با گیره‌های بالا بسته بودند، درست همان‌طور که ستاره‌ی اِمیلیا پرز با کلیپ‌های مثلثی سفیدش انجام می‌دهد. آن زمان گیره‌ها و کش‌های رنگی فقط ابزار ساده‌ای برای نظم دادن به موها نبودند؛ آن‌ها نوعی بیان شخصی بودند. اگر گیره‌های درست انتخاب می‌شدند، شما یک دختر با استایل عالی دهه‌ی ۹۰ به نظر می‌رسیدید، و اگر نه، ممکن بود شب را با حس سبک ناکامل و کمی ناامید کننده سپری کنید.
ناخن‌های روشن آبی او هم بسیار حال و هوای میانه‌ی دهه‌ی ۹۰ را دارند و واقعاً برای درک اهمیتشان باید آن زمان را تجربه کرده باشید. اگرچه لاک آبی امروزه چیز عجیب و غریبی نیست، اما دهه‌ی ۹۰ تقریباً اولین زمانی بود که مردم واقعاً با رنگ‌های غیرمعمول لاک آزمایش می‌کردند. بنابراین وقتی با پول کار نیمه‌وقت خود یک لاک آبی می‌خریدید، احساس می‌کردید که یک شورشی واقعی هستید. من هنوز یادم می‌آید که در فروشگاه‌های محلی، فقط چند رنگ خاص وجود داشتند و هر کسی که لاک آبی یا سبز روشن داشت، به نوعی یک پیشگام مد به حساب می‌آمد.
در کنار ناخن و مو، اکسسوری‌ها هم نقش مهمی در این بازسازی دهه‌ی ۹۰ دارند. چوکرها، گوشواره‌های حلقه‌ای بزرگ، و حتی جواهرات پلاستیکی رنگی، همگی جزو آیتم‌های کلاسیک بودند. گومز با دقت این جزئیات را رعایت کرده است و این باعث می‌شود که استایل او حس واقعی آن دوران را منتقل کند، نه صرفاً تقلید از مد روز. حتی نحوه‌ی آرایش او هم تداعی‌کننده‌ی نوجوانان دهه‌ی ۹۰ است: رژ لب ملایم، کمی برق لب و سایه‌های روشن که به جای برجسته کردن، حس طبیعی و کمی خام بودن را حفظ می‌کند.
در کلیپ، گومز دارد یک آهنگ جدید از آلبوم پیش‌رویش با نامزدش بنی بلانکو را هم‌خوانی می‌کند، بنابراین احتمالاً داریم به یک لحظه پشت صحنه از ویدیوی آن تک‌آهنگ نگاه می‌کنیم—و اگر به کلیپی که بلانکو منتشر کرده نگاه کنیم، هم‌بازی بابی گرِیس آبرامز هم در آن حضور دارد. همین نکته نشان می‌دهد که حتی در پروژه‌های حرفه‌ای، گومز به جزئیات کوچک استایل و زیبایی اهمیت می‌دهد.
من شخصاً بی‌صبرانه منتظر هستم ببینم آیا گومز تمام استایل‌های دوران نوجوانی من را به نمایش می‌گذارد یا نه. شاید او تصمیم بگیرد که از تی‌شرت‌های طرحدار با لگ‌های جین، کفش‌های اسپرت رنگی و کلاه‌های کوچک استفاده کند، یا حتی چند استایل دیگر که من فقط در خاطراتم دارم. اما حتی اگر همین تنها استایل باشد، از این ضربه‌ی کوتاه نوستالژی زیبایی واقعاً لذت می‌برم. این نوع لحظات باعث می‌شوند حس کنیم مد و زیبایی، فراتر از زمان، می‌توانند خاطرات ما را زنده کنند.
در نهایت، نمی‌توانم نادیده بگیرم که این بازسازی استایل دهه‌ی ۹۰ توسط سلنا گومز فقط برای طرفداران قدیمی نیست، بلکه نسل جدید هم می‌تواند آن را تحسین کند. وقتی نوجوانان امروز این استایل را می‌بینند، ممکن است فکر کنند چیز تازه و مدرنی است، در حالی که ما که آن دوران را زندگی کرده‌ایم، می‌دانیم چقدر دلنشین و خاطره‌انگیز است. این ترکیب نوستالژی و مدرن، یکی از دلایلی است که سلنا همیشه جذاب و الهام‌بخش باقی می‌ماند.
ترجمه از allure