سفر یک‌هفته‌ای به کره جنوبی برای درمان‌های پیشرفته پوست؛ چه تجربه‌ای از دنیای کی‌بیوتی و مراقبت‌های پوستی رقم خورد؟
سفر یک‌هفته‌ای به کره جنوبی برای درمان‌های پیشرفته پوست؛ چه تجربه‌ای از دنیای کی‌بیوتی و مراقبت‌های پوستی رقم خورد؟
2025-11-10
Answers
به سئول رفتم برای یک هفته درمان‌های پوستی پیشرفته
اینجا تمامی جزییاتِ برنامه‌ام — و نتایجم — آمده است. نوشته‌ی Parizaad Khan Sethi ۲ مه ۲۰۲۵
معرفی
من ـ آرایشگر حرفه‌ای ـ به همراه چهار نفر از دوستانم، هشت روز را در شهر Seoul گذراندیم. قرار بود هم تفریح کنیم – اسپا، گپ و گفت، غذاهای محلی – و هم به هدف اصلی: «زیباسازی». من و دوستانم هر یک هدف متفاوتی داشتیم؛ و منطقه‌ی گانگنام در سئول، جایی مملو از کلینیک‌های زیبایی، بیش از هر منطقه‌ای مناسب به‌نظر می‌رسید.
صنعت زیبایی کره جنوبی یکی از رقابتی‌ترین، تجربی‌ترین و پیشرفته‌ترین‌ها در جهان است. قیمت‌ها نیز برای گردشگران غربی بسیار کمتر از کشورشان است. برای مثال یک درمان با Sofwave در کره ممکن است حدود ۵۰۰ دلار باشد، در حالی که در ایالات متحده قیمت آن می‌تواند تا ۲۵۰۰ دلار برسد. علاوه بر این، فناوری‌هایی در آنجا استفاده می‌شوند که در بسیاری از نقاط دنیا هنوز در دسترس نیستند.
دوست من، پزشک جراحی زیباییِ نیویورکیِ متولد کره بود، و به عنوان راهنمای ما عمل کرد. تجربه سفر پیشینی هم داشتیم و این بار می‌خواستیم «تغییر قابل مشاهده» را شاهد باشیم.
من به ویژه تحتِ درمانِ «گرافت چربی با سلول‌های بنیادی» قرار گرفتم. این روش را در این سفر انتخاب کردم چون فکر می‌کردم می‌تواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند. البته تاکید کردم که حتماً به کلینیکی معتبر، پزشک دارای صلاحیت، پس از‌مراقبت صحیح بروم.
پیش از سفر، با یک سرویس کنسِرجِ (خدمات هماهنگ سفر زیبایی) تماس گرفتیم که برنامه‌ای کامل برایمان چید: هر روز با ساعت، کلینیک، نام پزشک، هزینه‌ها، شرایط پرداخت، لغو و … مشخص بود.
توصیه می‌شود: اگر قصد دارید به کره سفر زیبایی کنید، از بیمه سفر و پوشش پزشکی اورژانس غافل نشوید؛ چون عوارض ناشی از جراحی یا درمان‌های زیبایی همیشه احتمال دارد، خصوصاً زمانی که در کشور خارجی باشید.
در ادامه: روایت روز به روزِ تجربه‌ی من در سئول، با تمام درمان‌ها، حس‌ها و نتایج.
روز ۱
بعد از پرواز ۱۴ ساعته، اولین درمان را در کلینیک Chaum واقع در سئول گرفتم. این مرکز درمانی و زیبایی ۵ طبقه‌ای هم اسپای سنتی دارد هم درمان‌های پلاستیک و زیبایی. در این روز، درمان میکرونیدلینگ همراه با تزریق ترکیبی از سلول‌های بنیادی، فاکتورهای رشد و «اگزوزوم‌ها» انجام شد که گفته می‌شود به تقویت لایه‌ی بیرونی پوست کمک می‌کند. هم‌چنین درمان میکروکانِکت برای لیفت و فرم‌دهی صورت و دستگاه HIFU (“اولتراسونیک متمرکز با شدت بالا”) استفاده شد. حس من: ترکیبی از ماساژ صورت، تکنولوژی پیشرفته و انفیوژن اکسیژن. هزینه‌ی این درمان (افزودنی‌ها را هم شامل می‌شد) تقریباً ۹۳۳ دلار بود (هدیه شده به من، چون صفحه‌ام در رسانه‌های اجتماعی باعث معرفی خدمات به آن کلینیک شده بود). بعد از آن، یک انفیوژن وریدی (IV) گرفتم که شامل دُز بالا از ویتامین C، آنتی‌اکسیدان‌ها، کلاژن، گلوتامین (برای سلامت روده)، گلوتاتیون (برای ضد اکسیدان، روشن‌کنندگی پوست)، و تزریق جفت برای بازسازی پوست بود.
روز ۲
رفتم به اسپای YJ Spa و یک ماساژِ تخلیه لنفاوی کامل انجام شد که سه ساعت زمان برد؛ پنج دستگاه و دو تا سه ماساژور روی من کار می‌کردند. دستگاه رادیوفِرکوئنسی (InMode) برای سفت کردن و ذوب ملایم چربی زیر شکم استفاده شد. دستگاه مکش هم احساس می‌شد مانند «اتو کردن چربی». ماساژور‌ها هم با دستان‌شان به مهارت پوست و عضلات را ورز می‌دادند. این درمان دردناک بود (حدود ۸/۱۰). نتیجه بعد از بیدار شدن: احساس کردم مایعات اضافه خارج شده و بدنم جمع‌تر شده بود. در همان روز، یک فشیال «لیفت صورت» گرفتند: دستگاه پلاسما برای نفوذ محصولات عمیق‌تر در پوست و تزریق مقدار اندک کلاژن استفاده شد.
روز ۳
روز بزرگ من بود: به کلینیک Jeunex Clinic رفتم برای «گرافت چربی با سلول‌های بنیادی». فرایندی که شامل لیپوساکشن چربی خودِ فرد، جداسازی سلول‌های بنیادی و سپس تزریقِ مجدد چربی در ناحیهٔ هدف است. من روی زیرچشم تمرکز کردم، چون احساس می‌کردم گودی دارد پیدایش می‌شود. این روش در آمریکا به همان شکل رواج ندارد چون مقررات متفاوت است. در کره و ژاپن، روش‌هایی مثل این – شامل چربی تقویت‌شده با سلول‌های بنیادی – بیشتر در دسترس هستند. پزشک توضیح داد که وقتی چربی با سلول‌های بنیادی graft می‌شود، فرآیند تشکیل رگ‌های خونی سریع‌تر می‌شود و سلول‌های چربی بهتر زنده می‌مانند؛ نتیجه: پوست ناحیه بهبود بافتی پیدا می‌کند و جوان‌تر به‌نظر می‌آید. بخش بعدی: بیهوشی، عمل، دورهٔ نقاهت. من پس از عمل، شکم‌ام کبود و دردناک بود، صورت‌ام باد کرده بود مثل نیش پشه‌ها. دورهٔ نقاهت و مراقبت بعدی شامل گارمنت فشرده کننده روی شکم، نور درمانی (red-light) و چک‌آپ‌های مکرّر بود. در مجموع هزینه‌ی بستهٔ من حدود ۱۸۰۰۰ دلار شد. نتیجه برای من: حجم زیرچشم بهتر شد، کیفیت پوست بهتر شد، دیگر به کنسیلر نیازی نداشتم. نکته مهم: این روش برای کسی است که می‌خواهد «تغییر محسوس ولی نه اغراق‌آمیز» داشته باشد؛ مثل من که بیشتر می‌خواستم «شاداب‌تر» به‌نظر برسم تا کاملاً متفاوت.
روز ۴
دستور داشتند زیاد آب بنوشم، از الکل و غذاهای خیلی تند پرهیز کنم. اما خب، ما کیمچی، مییوک‌گوک و سایر غذاهای کره‌ای را خوردیم. از طرفی من صورتم باد کرده بود ولی همچنان خرید می‌کردم، آرایشگاه رفتم، لوازم آرایشی کره‌ای خریدم. در حین این‌که بدنم در حال بهبود بود، کیف و خریدهای زیبایی هم داشتیم (مثلاً از فروشگاه Olive Young). تجربه خرید زیبایی در کره هم بخشی از سفر بود.
روز ۵
خدمات بعدی: مراقبت‌های بعد از عمل برای گرافت چربی شامل نوری برای کاهش تورم و ماساژ محل لیپوساکشن بود. باز هم به کلینیک Jeunex مراجعه کردم.
روز ۶
در این مرحله، شروع کردم به نگرانی: صورتم بسیار باد کرده بود، حالت “فیلر زیاد” پیدا کرده بودم. پزشکان قبلاً هشدار داده بودند که چند روزی باد خواهد بود و بعد بهبود می‌یابد. من هم کمی دچار استرس شدم ولی پس از چند روز آرام شدم.
روز ۷
یک فشیال پیگیری در Chaum برای کاهش تورم صورت دریافت کردم. بعد هم رفتم به فروشگاه پاپ-آپ برند Amorepacific در منطقهٔ سئول که به «بروکلین سئول» معروف است؛ جایی که رباتِ AI برای مخلوط کردن فونداسیون مناسب برای من حضور داشت. دوست‌هایم نیز مشغول درمان‌های خود بودند: تزریق حلّال چربی در چانه و پشت، استفاده از فناوری‌های اولتراسونیک و RF، لیزرهای متعدد. هزینهٔ تقریبی برای هر کدام‌شان چیزی بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ دلار بود.
روز ۸
دوباره به Jeunex رفتم و درمان «کلاژن اسکین‌بوستر» دریافت کردم: تزریق مقادیر کوچک از PDLLA و هیالورونیک‌اسید برای بهبود بافت، سفتی و روشن‌سازی پوست. این درمان بخشی از همان بستهٔ ۱۸۰۰۰ دلاری من بود. دورۀ نقاهت شکم کامل نشده بود ولی می‌توانستم روزانه پنج مایل راه بروم. دو روز بعد شهر را ترک کردیم؛ ما هم «جمع‌تر» شده بودیم و هم هزینه‌ی زیادی کرده بودیم، اما تجربه‌ای بود متفاوت و درخشان.
جمع‌بندی تجربه & نتایج
پس از سه هفته و نیم از انجام گرافت چربی، شکمم حدود هفت روز بعد بهبود پیدا کرد. صورتم ظاهراً تازه‌تر، شاداب‌تر و بدون آرایشِ زیاد شده بود. حجم زیرچشم من بهبود یافته بود و کیفیت پوستم بهتر شده بود. هزینه کل برای من حدود ۱۸٬۲۰۷ دلار بود؛ ولی به‌دلیل برخی خدمات رایگان شده، خدماتی به ارزش ۲۰٬۵۹۰ دلار دریافت کردم. اگر قرار بود دوباره این کار را انجام دهم و هزینه تماماً بر عهده‌ام باشد، قطعاً دوباره گرافت چربی با سلول‌های بنیادی، انفیوژن و اسکین‌بوستر را انتخاب می‌کردم؛ اینها واقعاً تفاوت ایجاد کردند.
نکته مهم: همیشه خطرات وجود دارد. انتخاب کلینیک معتبر، پزشک با صلاحیت، اطمینان از بعد-مراقبت و بیمه‌ٔ سفر بسیار حیاتی است. البته هدف من تغییر افراطی نبود؛ من می‌خواستم شکلی بهتر از خودم داشته باشم، نه شکل کاملاً جدای دیگری. و نتیجه این شد: «شاداب‌تر» بودم، اما همانی بودم که قبلاً بودم.
نکات پایانی
صنعت زیبایی در کره بسیار پیشرفته و فناوریمحور است؛ بسیاری از روش‌ها هنوز در کشورهای دیگر فراگیر نشده‌اند.
قیمت‌ها برای گردشگران خارجی نسبت به کشورهای غربی معمولاً مقرون‌به‌صرفه‌تر است.
با این حال، گردشگری زیبایی ریسک دارد: پزشکی در کشور خارجی، زبان ممکن است مشکل‌ساز شود، روند مراق بت‌ها و بازگشت ممکن است پیچیده شود.
حتماً پیش از سفر اطلاعات کاملی از کلینیک و پزشک بگیرید: مدارک، تجربه، نتایج قبلی، مراقبت‌های بعدی، هزینه‌ها، لغو و …
مراقبت بعد از عمل بخش مهمی از نتیجه است؛ نباید تصور شود که فقط «درمان رفتنی» کافی است.
در نهایت، زیبایی هدف است اما نباید از سلامت و امنیت چشم‌پوشی کرد.
ترجمه‌ای خلاصه شده از مقاله‌ی «I Went to South Korea for a Week of Cutting-Edge Skin Treatments» منتشر شده در سایت Allure.
.png)
به سئول رفتم برای یک هفته درمان‌های پوستی پیشرفته
اینجا تمامی جزییاتِ برنامه‌ام — و نتایجم — آمده است.
نوشته‌ی Parizaad Khan Sethi
۲ مه ۲۰۲۵
معرفی
من ـ آرایشگر حرفه‌ای ـ به همراه چهار نفر از دوستانم، هشت روز را در شهر Seoul گذراندیم. قرار بود هم تفریح کنیم – اسپا، گپ و گفت، غذاهای محلی – و هم به هدف اصلی: «زیباسازی».
من و دوستانم هر یک هدف متفاوتی داشتیم؛ و منطقه‌ی گانگنام در سئول، جایی مملو از کلینیک‌های زیبایی، بیش از هر منطقه‌ای مناسب به‌نظر می‌رسید.
صنعت زیبایی کره جنوبی یکی از رقابتی‌ترین، تجربی‌ترین و پیشرفته‌ترین‌ها در جهان است. قیمت‌ها نیز برای گردشگران غربی بسیار کمتر از کشورشان است. برای مثال یک درمان با Sofwave در کره ممکن است حدود ۵۰۰ دلار باشد، در حالی که در ایالات متحده قیمت آن می‌تواند تا ۲۵۰۰ دلار برسد.
علاوه بر این، فناوری‌هایی در آنجا استفاده می‌شوند که در بسیاری از نقاط دنیا هنوز در دسترس نیستند.
دوست من، پزشک جراحی زیباییِ نیویورکیِ متولد کره بود، و به عنوان راهنمای ما عمل کرد. تجربه سفر پیشینی هم داشتیم و این بار می‌خواستیم «تغییر قابل مشاهده» را شاهد باشیم.
من به ویژه تحتِ درمانِ «گرافت چربی با سلول‌های بنیادی» قرار گرفتم. این روش را در این سفر انتخاب کردم چون فکر می‌کردم می‌تواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند. البته تاکید کردم که حتماً به کلینیکی معتبر، پزشک دارای صلاحیت، پس از‌مراقبت صحیح بروم.
پیش از سفر، با یک سرویس کنسِرجِ (خدمات هماهنگ سفر زیبایی) تماس گرفتیم که برنامه‌ای کامل برایمان چید: هر روز با ساعت، کلینیک، نام پزشک، هزینه‌ها، شرایط پرداخت، لغو و … مشخص بود.
توصیه می‌شود: اگر قصد دارید به کره سفر زیبایی کنید، از بیمه سفر و پوشش پزشکی اورژانس غافل نشوید؛ چون عوارض ناشی از جراحی یا درمان‌های زیبایی همیشه احتمال دارد، خصوصاً زمانی که در کشور خارجی باشید.
در ادامه: روایت روز به روزِ تجربه‌ی من در سئول، با تمام درمان‌ها، حس‌ها و نتایج.
روز ۱
بعد از پرواز ۱۴ ساعته، اولین درمان را در کلینیک Chaum واقع در سئول گرفتم. این مرکز درمانی و زیبایی ۵ طبقه‌ای هم اسپای سنتی دارد هم درمان‌های پلاستیک و زیبایی.
در این روز، درمان میکرونیدلینگ همراه با تزریق ترکیبی از سلول‌های بنیادی، فاکتورهای رشد و «اگزوزوم‌ها» انجام شد که گفته می‌شود به تقویت لایه‌ی بیرونی پوست کمک می‌کند.
هم‌چنین درمان میکروکانِکت برای لیفت و فرم‌دهی صورت و دستگاه HIFU (“اولتراسونیک متمرکز با شدت بالا”) استفاده شد. حس من: ترکیبی از ماساژ صورت، تکنولوژی پیشرفته و انفیوژن اکسیژن.
هزینه‌ی این درمان (افزودنی‌ها را هم شامل می‌شد) تقریباً ۹۳۳ دلار بود (هدیه شده به من، چون صفحه‌ام در رسانه‌های اجتماعی باعث معرفی خدمات به آن کلینیک شده بود).
بعد از آن، یک انفیوژن وریدی (IV) گرفتم که شامل دُز بالا از ویتامین C، آنتی‌اکسیدان‌ها، کلاژن، گلوتامین (برای سلامت روده)، گلوتاتیون (برای ضد اکسیدان، روشن‌کنندگی پوست)، و تزریق جفت برای بازسازی پوست بود.
روز ۲
رفتم به اسپای YJ Spa و یک ماساژِ تخلیه لنفاوی کامل انجام شد که سه ساعت زمان برد؛ پنج دستگاه و دو تا سه ماساژور روی من کار می‌کردند.
دستگاه رادیوفِرکوئنسی (InMode) برای سفت کردن و ذوب ملایم چربی زیر شکم استفاده شد. دستگاه مکش هم احساس می‌شد مانند «اتو کردن چربی». ماساژور‌ها هم با دستان‌شان به مهارت پوست و عضلات را ورز می‌دادند.
این درمان دردناک بود (حدود ۸/۱۰). نتیجه بعد از بیدار شدن: احساس کردم مایعات اضافه خارج شده و بدنم جمع‌تر شده بود.
در همان روز، یک فشیال «لیفت صورت» گرفتند: دستگاه پلاسما برای نفوذ محصولات عمیق‌تر در پوست و تزریق مقدار اندک کلاژن استفاده شد.
روز ۳
روز بزرگ من بود: به کلینیک Jeunex Clinic رفتم برای «گرافت چربی با سلول‌های بنیادی». فرایندی که شامل لیپوساکشن چربی خودِ فرد، جداسازی سلول‌های بنیادی و سپس تزریقِ مجدد چربی در ناحیهٔ هدف است.
من روی زیرچشم تمرکز کردم، چون احساس می‌کردم گودی دارد پیدایش می‌شود. این روش در آمریکا به همان شکل رواج ندارد چون مقررات متفاوت است. در کره و ژاپن، روش‌هایی مثل این – شامل چربی تقویت‌شده با سلول‌های بنیادی – بیشتر در دسترس هستند.
پزشک توضیح داد که وقتی چربی با سلول‌های بنیادی graft می‌شود، فرآیند تشکیل رگ‌های خونی سریع‌تر می‌شود و سلول‌های چربی بهتر زنده می‌مانند؛ نتیجه: پوست ناحیه بهبود بافتی پیدا می‌کند و جوان‌تر به‌نظر می‌آید.
بخش بعدی: بیهوشی، عمل، دورهٔ نقاهت. من پس از عمل، شکم‌ام کبود و دردناک بود، صورت‌ام باد کرده بود مثل نیش پشه‌ها. دورهٔ نقاهت و مراقبت بعدی شامل گارمنت فشرده کننده روی شکم، نور درمانی (red-light) و چک‌آپ‌های مکرّر بود.
در مجموع هزینه‌ی بستهٔ من حدود ۱۸۰۰۰ دلار شد. نتیجه برای من: حجم زیرچشم بهتر شد، کیفیت پوست بهتر شد، دیگر به کنسیلر نیازی نداشتم.
نکته مهم: این روش برای کسی است که می‌خواهد «تغییر محسوس ولی نه اغراق‌آمیز» داشته باشد؛ مثل من که بیشتر می‌خواستم «شاداب‌تر» به‌نظر برسم تا کاملاً متفاوت.
روز ۴
دستور داشتند زیاد آب بنوشم، از الکل و غذاهای خیلی تند پرهیز کنم. اما خب، ما کیمچی، مییوک‌گوک و سایر غذاهای کره‌ای را خوردیم. از طرفی من صورتم باد کرده بود ولی همچنان خرید می‌کردم، آرایشگاه رفتم، لوازم آرایشی کره‌ای خریدم.
در حین این‌که بدنم در حال بهبود بود، کیف و خریدهای زیبایی هم داشتیم (مثلاً از فروشگاه Olive Young). تجربه خرید زیبایی در کره هم بخشی از سفر بود.
روز ۵
خدمات بعدی: مراقبت‌های بعد از عمل برای گرافت چربی شامل نوری برای کاهش تورم و ماساژ محل لیپوساکشن بود. باز هم به کلینیک Jeunex مراجعه کردم.
روز ۶
در این مرحله، شروع کردم به نگرانی: صورتم بسیار باد کرده بود، حالت “فیلر زیاد” پیدا کرده بودم. پزشکان قبلاً هشدار داده بودند که چند روزی باد خواهد بود و بعد بهبود می‌یابد. من هم کمی دچار استرس شدم ولی پس از چند روز آرام شدم.
روز ۷
یک فشیال پیگیری در Chaum برای کاهش تورم صورت دریافت کردم. بعد هم رفتم به فروشگاه پاپ-آپ برند Amorepacific در منطقهٔ سئول که به «بروکلین سئول» معروف است؛ جایی که رباتِ AI برای مخلوط کردن فونداسیون مناسب برای من حضور داشت.
دوست‌هایم نیز مشغول درمان‌های خود بودند: تزریق حلّال چربی در چانه و پشت، استفاده از فناوری‌های اولتراسونیک و RF، لیزرهای متعدد. هزینهٔ تقریبی برای هر کدام‌شان چیزی بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ دلار بود.
روز ۸
دوباره به Jeunex رفتم و درمان «کلاژن اسکین‌بوستر» دریافت کردم: تزریق مقادیر کوچک از PDLLA و هیالورونیک‌اسید برای بهبود بافت، سفتی و روشن‌سازی پوست. این درمان بخشی از همان بستهٔ ۱۸۰۰۰ دلاری من بود.
دورۀ نقاهت شکم کامل نشده بود ولی می‌توانستم روزانه پنج مایل راه بروم.
دو روز بعد شهر را ترک کردیم؛ ما هم «جمع‌تر» شده بودیم و هم هزینه‌ی زیادی کرده بودیم، اما تجربه‌ای بود متفاوت و درخشان.
جمع‌بندی تجربه & نتایج
پس از سه هفته و نیم از انجام گرافت چربی، شکمم حدود هفت روز بعد بهبود پیدا کرد. صورتم ظاهراً تازه‌تر، شاداب‌تر و بدون آرایشِ زیاد شده بود. حجم زیرچشم من بهبود یافته بود و کیفیت پوستم بهتر شده بود.
هزینه کل برای من حدود ۱۸٬۲۰۷ دلار بود؛ ولی به‌دلیل برخی خدمات رایگان شده، خدماتی به ارزش ۲۰٬۵۹۰ دلار دریافت کردم. اگر قرار بود دوباره این کار را انجام دهم و هزینه تماماً بر عهده‌ام باشد، قطعاً دوباره گرافت چربی با سلول‌های بنیادی، انفیوژن و اسکین‌بوستر را انتخاب می‌کردم؛ اینها واقعاً تفاوت ایجاد کردند.
نکته مهم: همیشه خطرات وجود دارد. انتخاب کلینیک معتبر، پزشک با صلاحیت، اطمینان از بعد-مراقبت و بیمه‌ٔ سفر بسیار حیاتی است. البته هدف من تغییر افراطی نبود؛ من می‌خواستم شکلی بهتر از خودم داشته باشم، نه شکل کاملاً جدای دیگری.
و نتیجه این شد: «شاداب‌تر» بودم، اما همانی بودم که قبلاً بودم.
نکات پایانی
صنعت زیبایی در کره بسیار پیشرفته و فناوریمحور است؛ بسیاری از روش‌ها هنوز در کشورهای دیگر فراگیر نشده‌اند.
قیمت‌ها برای گردشگران خارجی نسبت به کشورهای غربی معمولاً مقرون‌به‌صرفه‌تر است.
با این حال، گردشگری زیبایی ریسک دارد: پزشکی در کشور خارجی، زبان ممکن است مشکل‌ساز شود، روند مراق بت‌ها و بازگشت ممکن است پیچیده شود.
حتماً پیش از سفر اطلاعات کاملی از کلینیک و پزشک بگیرید: مدارک، تجربه، نتایج قبلی، مراقبت‌های بعدی، هزینه‌ها، لغو و …
مراقبت بعد از عمل بخش مهمی از نتیجه است؛ نباید تصور شود که فقط «درمان رفتنی» کافی است.
در نهایت، زیبایی هدف است اما نباید از سلامت و امنیت چشم‌پوشی کرد.
ترجمه‌ای خلاصه شده از مقاله‌ی «I Went to South Korea for a Week of Cutting-Edge Skin Treatments» منتشر شده در سایت Allure.